آفریقای جنوبی

درباره آفریقای جنوبی

آفریقای جنوبی در جنوبی ترین بخش قاره آفریقا قرار دارد. در سال 1961 با برپائی حکومت جمهوری در این کشور نام آن به "جمهوری آفریقای جنوبی" تغییر یافت. این کشور با وسعت  400,233,1 کیلومتر مربع بیست و پنجمین کشور بزرگ دنیاست و به 9 استان تقسیم شده است . هر استان مجلس قانون گذاری خاصخود را دارد که وظیفه آن وضع قوانین برای اداره امور همان استان می باشد. غرب آفریقای جنوبی را اقیانوس اطلس و شرق و جنوب آن را اقیانوس هند دربرگرفته و خط ساحلی بطول 2800 کیلومتر ایجادکرده است. همسایگان آفریقای جنوبی بتسوانا و زیمباوه در شمال، نامیبیا در شمال غربی و موزامبیک و سوازیلند در شـمال شرقـیمی باشند. پایتخت این کشور شهر پرتوریا است که با 000,500,1 نفر جمعیت مرکز قوه اجرائی کشور است. شهر کیپ تاون با 000,750,3 نفر جمعیت مقر مجلس و مرکز قوه قانون گذاری می باشد.شهر بلوم فون تین با 000,470 نفر جمعیت مرکز قوه قضائی کشور است. لسوتو"Lesotho " کشور مستقلی است که با 000,30 کیلومتر مربع وسعت و 000,000,2 نفر جمعیت در درون خاک آفریقای جنوبی محصور شده است. حکومت لسوتو مشروطه سلطنتی است.

 

 

قوه مقننه

طبق قانون اساسی آفریقای جنوبی که در سال 1993 تدوین شد قوه مقننه کشور شامل دو مجلس است.

مجلس ملی National Assembiy

شورای ملی استانها National Council of Provinces

 

مجلس ملی

مجلس ملی از 400 عضو تشکیل شده است. 200 کرسی از 400 کرسی این مجلس را نامزدهای احزاب سیاسی از سراسر کشور و 200 کرسی باقیمانده را نامزدهای  احزاب از 9 استان کشور اشغال می کنند. هر شهروند آفریقای جنوبی که سن او بیش از 18 سال باشد و آن دسته از مردم این کشور که در کشورهای خارجی مقیم هستند می توانند در انتخابات مجلس ملی شرکت کنند.در انتخابات این مجلس کلیه احزاب سیاسی لیست اسامی نامزدهای خود را تنظیم کرده در اختیار کمیسیون نظارت بر انتخابات قرار می دهند. این لیست ها جهت بررسی و تصمیم گیری در اختیار شهروندان قرار می گیرد. شهروندان مجاز نیستند ترتیب اسامی نامزدها را در این لیست ها تغییر بدهند.طبق قانون اساسی کشور شهروندان نمی توانند به نامزدها رای بدهند. آنها موظفند به احزاب سیاسی رای بدهند. هر شهروند مجاز است فقط به یک حزب که نظر او را تامین می کند رای بدهد. تعداد نامزدهای هر حزب که می توانند بعنوان نماینده مجلس ملی انتخاب شوند بستگی به نسبت درصد آرائی دارد که آن حزب در انتخابات بدست آورده است. برای مثال اگر حزب “A” 15 درصد ازکل آراء کشور را بدست آورده باشد می تواند 15 درصد از کرسی های مجلس ملی را اشغال کند و 60 نفر از نامزدهای خود را به مجلس ملی معرفی نماید. حق تقدم با 60 نفر اول در لیست حزب "A" می باشد. طبق قانون اساسی آفریقای جنوبی از جمله وظایف مجلس ملی انتخاب رئیس جمهور، وضع و اجرای قوانین در سطح کشور و نظارت بر نحوه عملکرد قوه اجرائی کشور است.

 

شورای ملی استانها

شورای ملی استانها 90 عضو دارد که متشکل از 10 عضو از هر یک از 9 استان کشور است. انتخابات شورای ملی استانها غیر مستقیم انجام می شود. شهروندان اعضاء مجلس قانون گذاری استانها را انتخاب می کنند و پس از آن مجلس قانون گذاری هر استان 10 عضو برای شورای ملی استانها انتخاب می کند. انتخاب این 10 عضو به نسبت کرسی هائی که احزاب سیاسی در مجلس قانون گذاری هر استان بدست آورده اند انجام می شود. از وظایف عمده شورای ملی وضع و نظارت بر اجرای بهینه قوانین در سطح استان ها می باشد.

 

مجلس قانون گذاری استانها

هر یک از 9 استان کشور مجلس قانون گذاری ویژه خود را دارد. اعضاء این مجلس به نسبت جمعیت استان بین 30 و 80 نفر می باشد. انتخابات مجلس قانون گذاری استانها همزمان با انتخابات مجلس ملی انجام می شود. احزاب سیاسی لیست نامزدهای مجلس قانون گذاری استانها را جدا از لیست نامزدهای مجلس ملی تنظیم و در اختیار کمیسیون نظارت بر انتخابات قرار می دهند. این لیست ها جهت آگاهی در اختیار شهروندان نیز قرار می گیرد. هر شهروندی که در انتخابات مجلس ملی شرکت می کند در انتخابات مجلس قانون گذاری استانها نیز می تواند شرکت کند. شهروندان مجازند فقط به یک حزب رای بدهند. اعضای این مجلس برای یک دوره 5 ساله به نسبت درصد آرائی که احزاب سیاسی در انتخابات مجلس قانون گذاری استانها بدست آورده اند انتخاب می شوند. مجلس قانون گذاری هر استان موظف است 10 عضو برای شورای ملی استانها انتخاب کند. انتخاب این اعضاء بر اساس تعداد آرائی انجام می شود که احزاب سیاسی در مجلس قانون گذاری هر استان بدست آورده اند. مسئولیت قانون گذاری در زمینه های مختلف هر استان از قبیل بهداشت، مسکن، آموزش و پرورش (باستثناء دانشگاهها)، آب و برق و تلفن، وسیله ایاب و ذهاب عمومی، حفاظت از محیط زیست، کشاورزی و ارزاق عمومی بعهده مجلس قانون گذاری همان استان می باشد.

 

حکومت

حکومت آفریقای جنوبی جمهوری چند حزبی است. برخلاف شیوه متداول در اکثر کشورهای دنیا که مردم مستقیما رئیس جمهور را انتخاب می کنند،رئیس جمهور آفریقای جنوبی از طرف مجلس ملی انتخاب می شود. معمولا رهبرحزب اکثریت گزینه اول است.کنگره ملی آفریقا از اولین انتخابات دمکراتیک در این کشور در سال 1994 حزب اکثریت بوده است. دوره ریاست جمهوری 5 سال است که معمولا به دوره 5 ساله دوم ختم می شود. رئیس جمهور در زمان انتخاب باید عضومجلس ملی باشد و پس از انتخاب از این عضویت استعفا کند. ادامه کار ریاست جمهوری مشروط به اخذ رای اعتماد از مجلس ملی است. رئیس جمهور علاوه بر رئیس کشور و رئیس دولت فرمانده کل نیروهای مسلح می باشد که به نیروی دفاع ملی آفریقای جنوبی نام گذاری شده است.

 

جمعیت

براساس سرشماری سال 2015 جمعیت آفریقای جنوبی 000,000,55 نفر است. 2/75 درصد آن را سیاه پوستان، 6/13 درصد سفید پوستان ،6/8 درصد دورگه ها یا رنگین پوستان، 6/2 درصد آسیائی ها تشکیل می دهند. سیاه پوستان شامل مردم بومی این کشور هستند. سفید پوستان شامل هلندیها، انگلیسی ها، فرانسوی ها و آلمانی ها می باشند. رنگین پوستان شامل افرادی هستند که از ازدواجهای افراد بومی این کشور با سفید پوستان بویژه هلندیها بوجود آمده اند. آسیائی ها شامل هندیها و مالزیائی ها می باشند.

 

زبان

مردم آفریقای جنوبی اکثرا دو زبانه هستند. زبان اول آنها زبان مادری آنهاست که بین اعضاء خانواده متداول است. زبان دوم آنها زبانی است که در جامعه از آن استفاده می کنند. در سال 1994 ، پس از روی کار آمدن اولین دولت مردمی به ریاست نلسون ماندلا، کنگره ملی آفریقا از میان زبانهای رایج در این کشور 11 زبان را بعنوان زبان رسمی کشور اعلام نمود. از این تعداد، 9 زبان از زبانهای بومی آفریقای جنوبی هستند که از گذشته های دور بین مردم این کشور رایج بوده اند. زبان دهم بنام آفریکانس Afrikaans " معروف است که پس از ورود هلندی ها به این کشور در سال 1652 از اختلاط زبان هلندی و زبانهای بومی بوجود آمد. 75 درصد از جمعیت سفید پوستان و رنگین پوستان به این زبان تکلم می کنند و زبان اول آنها محسوب می شود.زبان یازدهم، زبان انگلیسی است که پس از اشغال این کشور توسط انگلیسی ها در سال 1806 به مرور زمان بین مردم پا گرفت. در سال 1994 کنگره ملی آفریقا زبان انگلیسی را بعنوان زبان اصلی مورد استفاده در سازمان های دولتی اعلام کرد. با وجود اینکه انگلیسی زبان مورد استفاده در کسب و کار، علوم، سیاست، اینترنت، علائم خیابانی و پوسترها، آموزش و پرورش، مطبوعات، رادیو و تلویزیون می باشد از نظر آمارمردمانی که به عنوان زبان اول از آن استفاده می کنند چهارمین زبان در این کشور است. زبان های بومی زولو "Zulu " و خوزا "Xhosa " به ترتیب مقام اول و دوم و زبان آفریکانس مقام سوم را دارد. زبان آفریکانس برخلاف زبان انگلیسی که دامنه وسیعی دارد در بعضی از سازمانها بکار می رود. برای نمونه بعضی از مطبوعات به این زبان منتشر می شوند.

 

آب و هوا

آفریقای جنوبی چون از سه طرف به آب های اقیانوس اطلس و اقیانوس هند محصور شده و در نیمکره جنوبی که هوای آن ملایم است قرارگرفته دارای آب وهوائی معتدل است. روزها معمولا آفتابی است. حرارت در تابستانها از 21 تا 24 درجه سانتی گراد و در زمستانها از 8 تا 11 درجه سانتی گراد متغیر است.

 

دین

80 درصد از جمعیت کل این کشور مسیحی، 2 درصد مسلمان،2 درصد هندو و 2/1 درصد یهودی هستند. باقیمانده جمعیت پیرو دین خاصی نیستند. تمام سفید پوستان و رنگین پوستان و 60 درصد سیاه پوستان مسیحی هستند.

 

اقتصاد

اقتصاد آفریقای جنوبی عمدتا بر منابع طبیعی، معادن، کشاورزی، صنایع تولیدی و کشتی رانی متکی است. این کشور از نظر اقتصادی دومین کشور ثروتمند در قاره آفریقا و سی و چهارمینکشوردر دنیا است. با وجود اینکه مردم این کشور در بین تمام کشورهای قاره آفریقا از بالاترین استاندارد زندگی برخوردارندولی نرخ فقر و بیکاری در بین آنها بسیار بالا است. پس از فروپاشی حکومت آپارتاید در سال 1990 نرخ بیکاری در بین سیاه پوستان و فقر در بین سفید پوستان رو به افزایش گذاشته است.طبق گزارش رویتر،در زمان تحریر این مقاله 000,450 نفر از سفید پوستان زیر خط فقر زندگی می کنند. علی رغم تلاش های پیگیر دولت این مشکلات هنوز مهار نشده اند. آفریقای جنوبی یکی از ده کشور جهان است که با مشکل نابرابری درآمدها و عدم تقسیم عادلانه ثروت روبرو می باشد. اکثر نهادهای پردرآمد مانند هواپیمائی ، راه آهن، مخابرات و کشتی رانی در انحصار دولت است.

 

واحد پول

واحد پول در آفریقای جنوبی راند و هر راند معادل 100 سنت است. یک دلار آمریکا برابر 15 راند و هر راند برابر 2000 ریال می باشد. یک یورو برابر 5/16 راند و هر راند برابر 2200 ریال است. (25/12/94 )

 

مردم

مردم آفریقای جنوبی از چهار گروه اصلی تشکیل شده اند: سیاه پوستان بومی، سفیدپوستان اروپائی، رنگین پوستان و آسیائی ها. سیاه پوستان ساکنین اولیه این کشورند که از گذشته های دور در این سرزمین حضور پررنگ داشته اند و دو سوم جمعیت این کشور را تشکیل می دهند.سفید پوستان اروپائی از نظر فرهنگی و زبانی به دو گروه تقسیم می شوند. گروه اول سفید پوستانی هستند که از نسل هلندی ها، فرانسوی ها و آلمانی ها می باشند. اجداد هلندی انان در سال 1652 در این سرزمین ساکن شدند. این گروه به زبان انگلیسی و آفریکانس صحبت می کنند و بوئر Boers”" یا آفریکانر " Afrikaners "نامیده می شوند. گروه دوم سفید پوستانی هستند که اصل و نسبشان به انگلیسی ها بر می گردد. پدران این مردمان  در سال 1806 این کشور را اشغال و آن را مستمره انگلستان کردند.رنگین پوستان شامل گروهی از مردم این کشور هستند که حاصل ازدواجهای بین سیاه پوستان و سفید پوستان می باشند. گروه آسیائی ها از اعقاب کارگران هندی، مالزیائی و اندونزی هستند که در خدمت استعمارگران بودندیا در مزارع کشت شکر کار می کردند . این گروه در خانواده به زبان مادری و در جامعه به زبان انگلیسی صحبت می کنند.

 

فرهنگ

همزیستی نژادهای مختلف دراین کشور فرهنگ های مختلف بوجود آورده است. جمعیت زیادی از سیاه پوستان، روستا نشینانی هستند که با فقر شدید زندگی می گذرانند. در بین این مردم سنت های فرهنگی بسیار پر رنگ است. اکثر سیاه پوستانی کهدر شهر ها زندگی می کنند و با فرهنگ غربی آشنا شده اند فرهنگ های سنتی در بین آنان آب و رنگ اصیل خود را ازدست داده است. طبقه متوسط جامعه که از سفید پوستان و تعداد کمی از سیاه پوستان، رنگین پوستان، هندیها و مالایائی ها تشکیل شده اند تحت تاثیر فرهنگ کشورهای غربی و سبک زندگی آنان قرار گرفته اند.

 

آب و برق

آب در شهرهای بزرگ کشور لوله کشی است ولی اکثر روستاها از آب چاه یا رودخانه ها استفاده می کنند. برای آب آشامیدنی بهتر است از بطری های آب معدنی استفاده کرد. آفریقای جنوبی علاوه برتامین مصرف داخلی، بخشی از برق خود را به کشورهای همسایه می فروشد. در بعضی از موارد بعلت دوری از نیروگاه مقدار کمی از کشورهای همسایه  خریداری می کند. برق این کشور 230 ولت 50 هرتز است. در بعضی از هتل ها دوشاخه های ایران قابل استفاده نیست. در صورت نیاز از هتل adapter تقاضا شود.

 

آموزش و پرورش

آموزش و پرورش در آفریقای جنوبی از سه دوره ابتدائی، دبیرستان و دانشگاه تشکیل شده است. طول دوره ابتدائی 7 سال است. در این دوره آموزش عمومی ارائه می شود. قبل از شروع دوره ابتدائی دوره یکساله آمادگی وجود دارد که گذراندن آن برای همه اجباری است. اما در همه مدارس دوره آمادگی وجود ندارد. مدارس خصوصی در مقابل  شهریه زیاد این مشکل را رفع کرده اند. آموزش  از دوره آمادگی تا پایان کلاس سوم ابتدائی به زبان مادری و از کلاس چهارم به بالا به زبان انگلیسی انجام می شود. طول دوره دبیرستان 5 سال است. سطح آموزش در دبیرستان بعلت استفاده از زبان انگلیسی بالاتر از ابتدائی است. در بعضی از دبیرستانهای غیر دولتی علاوه بر کلاس 12 کلاس 13 نیز ارائه می شود. این کلاس در دبیرستانهای دولتی معمول نیست. در آفریقای جنوبی 23 دانشگاه از سه گروه نظری، فنی و جامع تشکیل شده اند.علوم نظری در 11 دانشگاه و علوم فنی در6 دانشگاه تدریس می شوند. دانشگاههای جامع که تعداد آنها 6 عدد می باشد کلیه علوم را ارائه می دهند. برای ورود به هر یک ازدانشگاهها فارغ التحصیلان دبیرستانها باید در آزمون ورودی دانشگاهها شرکت و نمره قبولی احراز کنند.

وقت

وقت آفریقای جنوبی نسبت به گرین ویچ (2+) یعنی دو ساعت جلوتر از آن است اما نسبت به ایران در شش ماهه اول سال دو ساعت و نیم و در شش ماهه دوم یک ساعت و نیم عقب تر است.

غذا

همزیستی مسالمت آمیز بین نژادهای مختلف در آفریقای جنوبی باعث بوجود آمدن غذاهای مختلف در این کشور شده است. ماده اصلی هر نوع غذا در آفریقای جنوبی را گوشت تشکیل می دهد. اکثرا گوشت گوساله، گوسفند، بز و مرغ استفاده می شود. در فرهنگ مردم آفریقای جنوبی خوردن گوشت از نظر مذهبی شگون دارد. در جشن های ازدواج و مشابه آن گوسفند قربانی می کنند و غذائی را که از گوشت آن پخته می شود در بین همسایگان تقسیم می کنند. این مردمان بر این باورند که ریختن خون،  روح رفتگانشان را که معتقدند در مراسم حضور دارند شاد می کند. علاوه بر غذاهای بین المللی بعضی از غذاهای محلی با ذائقه ایرانی سازگاری دارند. بوبوتی "bobotie" غذای بسیار متداولی است که برای درست کردن آن گوشت چرخ کرده گوساله یا گوسفند را با سبزیجات ، میوه خشک و ادویه، معمولا دارچین، مخلوط کرده خوب بهم می زنند. مخلوطی از شیرو تخم مرغ را روی آن می ریزند و بدون آنکه بهم بزنند با شعله بسیار کم آن را می جوشانند تا آماده شود. استیک محلی local steak” " غذای بسیار خوشمزه ایست که از گوشت گوساله، گوجه فرنگی، لوبیا سبز، کلم و گل کلم درست می شود. سوساتی "Sosatie " نوعی کباب محلی است که از گوشت گوسفند، سبزیجات، کشمش، زردآلو خشکه و ادویه زیاد بعمل می آید.

 

تاریخ

کشف فسیل انسان اولیه در تعدادی از غارهای آفریقای جنوبی نشان از غارنشینی در این سرزمین در هزاره های قبل از میلاد دارد. سوابقی از زندگی مردمان خانه بدوشی بنام "San " و قبیله جنگجوئی معروف به "Khoikhoi " از حدود 1000 سال قبل در این سرزمین یافت شده است.

در سال 1487 پادشاه پرتغال به تعدادی از دریانوردان این کشور ماموریت داد تا برای یافتن مسیر کشتیرانی به مقصد هندوستان به سواحل قاره آفریقا سفر کنند. در آن زمان اروپائیان برای تجارت با هند از آب راههای کمی استفاده می کردند. قسمت اعظم سفر آنان از راههای خشکی خاورمیانه انجام می شد. به همین جهت کشف آب راه نزدیک برای آنان اهمیت حیاتی داشت. در سال 1488 این دریا نوردان و قتی در سواحل غربی آفریقای جنوبی از شمال به جنوب در حرکت بودند بعلت طوفان های شدید مجبور شدند از ساحل فاصله بگیرند. این عمل باعث شد که دریا نوردان بدون دیدن جنوبی ترین دماغه قاره آفریقا از آن دور شوند. دریا نوردان مسیر خود را در سواحل شرقی آفریقا از جنوب به شمال ادامه دادند. پس از 4 ماه تحقیق  و بررسی دریافتند که از این آب راهها می توانند به هندوستان سفر کنند. در راه بازگشت به پرتغال که دریا آرام بود دریا نوردان توانستند دماغه ای را که از آن گذشته بودند و آن را " دماغه طوفان ها" نام گذاری کرده بودند  ببینند. وقتی پادشاه پرتغال از وجود  آب راه نزدیک مطمئن شد نام آن را به دماغه امید نیک تغییر داد  زیرا امیدوار بود  که این راه به ثروت های طبیعی هندوستان منتهی گردد. در سال 1498 دریانورد پرتغالی واسکودوگاما برای اولین بار با 4 کشتی از طریق این آب راه به هندوستان  سفر کرد. وی پس از 26 ماه و از دست دادن دو کشتی به اسپانیا بازگشت. این تنها آب راهی بود که تا بازگشائی کانال سوئز در سال 1869 غرب را به شرق متصل می کرد.

با ضعیف شدن نیروی دریائی پرتغال کمپانی هند شرقی هلند در سال 1652 دماغه امید نیک را تصرف کرد و در فاصله 50 کیلومتری شمال آن در ساحل غربی پایگاه کوچکی تاسیس نمود. کمپانی هند شرقی هلند جهت تهیه آب و آذوقه برای کارکنان کشتی های تجاری خود که بین اروپا و هندوستان سفر می کردند کارگرانی را از اندونزی، ماداگاسگار و هند به خدمت گرفت و در این پایگاه اسکان داد. در سال 1795فرانسه هلند را اشغال کرد. برای اینکه دماغه امید نیک به اشغال فرانسه درنیاید انگلستان در آنجا نیرو پیاده کرد ولی پس از هشت سال آن را به خود هلندیها واگذار نمود. در سال 1806 انگلستان جهت حفظ منافع خود در هندوستان و استرالیا پس از دو دوره جنگهای خونین دوباره دماغه امید نیک را متصرف و هلندیها را از آنجا اخراج کرد. هلندیها که به بوئر بمعنی کشاورز معروف بودند فعالیت های استعماری خود را در خاک این کشور ادامه دادند و بخش های دیگری از این سرزمین را تحت حاکمیت خود درآورند. کشف الماس در سال 1876 و طلا در سال 1886 دوباره به جنگ های خونین بین هلندیها و انگلیسی ها دامن زد. در سال 1902 جنگ به نفع انگلیسی ها تمام شد و آفریقای جنوبی در لیست مستعمرات انگلیس قرار گرفت. در سال 1948 حزب ناسیونالیست آفریقای جنوبی به قدرت رسید و حکومت کشور را بدست گرفت. این حزب تغییراتی در جامعه انجام داد. از جمله قانون تبعیض نژادی یا آپارتاید را رسما بر جامعه تحمیل کرد. بر اساس این قانون هریک از نژادهای جامعه مجبور بودند در محدوده تعیین شده از طرف حزب زندگی کنند. ازدواج بین نژادها بکلی ممنوع اعلام شد. سفید پوستان حاکم بر جامعه که در اقلیت بودند از بالاترین سطح زندگی برخوردار بودند اما سیاه پوستان که در اکثریت بودند در محرومیت کامل زندگی می کردند و امیدی به آینده نداشتند. کنگره ملی آفریقا همراه با سایر آزادی خواهان که در راس آنها نلسون ماندلا قرار داشت بر علیه سیاست تبعیض نژادی قیام کردند و خواستار برقراری حقوق مساوی و تقسیم عادلانه ثروت بین تمام نژادهای کشور شدند. در طی این مبارزات ماندلا دستگیر ودر سال  1963 به حبس ابد محکوم شد. علیرغم مخالفت های شدید از طرف عوامل داخلی و خارجی با این سیاست، دولت آفریقای جنوبی مصرانه بر ادامه حکومت آپارتاید پافشاری می کرد. ادامه خرابکاریها از طرف کنگره ملی آفریقا و قطع روابط تجاری از طرف اکثر کشورهای غربی دولت آپارتاید را بکلی فلج کرد تا اینکه در سال 1990 دولت مجبور شد اولین قدم را در جهت لغو سیاست تبعیض نژادی و آزادی نلسون ماندلا پس از 27 سال زندان بردارد. به دنبال آزادی ماندلا اولین انتخابات دمکراتیک در سراسر کشور در سال 1994 انجام و ماندلا با اکثریت آراء به ریاست جمهوری انتخاب شد. ماندلا حاضر به ادامه دوره دوم  ریاست جمهوری نشد و در سال 1999  از فعالیت های سیاسی کناره گیری کرد. این مرد بزرگ که از خوشی ها و لذت های زندگی در راه دفاع از آزادی چشم پوشی کرد درسال 2013 در سن 95 سالگی درگذشت.